Deserrotze soziala, zahartzaroan
Pixkanaka, ikasturtea amaitu egiten da ikasleentzat, baina baita adinekoentzat ere, beren astea kirol, arte, irakurketa... jardueraz beteta baitago. Eguneko zentroetako jarduerak ekainaren amaieran utzi ohi dira, eta nahiz eta ni bezalako langileak egun hori ailegatzea nahi dugun, adineko pertsona batzuek ez dute nahi egun hori iristerik. Askotan, bai yogako klaseetan zein solasaldi dialogikoetan, badira familia duten pertsonak eta lagun-sare oso ona dutenak. Hala ere, zoritxarrez, pertsona guztiek ez dute zorte hori eta ez dute sare sozial edo familiarrik, eta askotan ez dute ez bata ez bestea. Zorionez, urritik ekainera bitartean, pertsona horiek argi ikusten dute ikastetxeko ia jarduera guztietan izena ematen dutela etxetik irtetera behartzeko eta, horrela, ariketa fisikoa egiteko edo abesbatzan abesten entretenitzeko. Baina horren atzean zer dagoen aztertzen hasten bagara, deserrotze sozial bat ikusiko dugu, pertsona asko nahigabe bakarrik egotera eramaten dituena. Hori dela ...